Maandag 7 september 2009 Laborday. naar Farmington Vandaag heb ik een vrij lange rit voor de boeg en ga dus vroeg op pad. Ik neem afscheid van Bob. Ik heb hier toch een leuk verblijf gehad voor heel weinig geld in het laborday weekend! Na het laborday weekend hebben de amerikanen nog vrij op maandag. Traditioneel trekken ze ook in dit laatste weekend erop uit om in de great outdoors te verblijven. Morgen wordt het rustiger op de weg en bij bezienswaardigheden. Ik heb al gisteren mijn ontbijt gehaald voor vandaag dus dat scheelt weer tijd. Na het voltanken, ijs halen voor de cooler en een lekkere big coffee (french vanilla) rij ik de highway US 89 naar het zuiden. Deze weg heb ik al zo vaak gereden. Het is de weg o.a. naar de Grand Canyon en verder zuidelijk naar Flagstaff en Phoenix. Bij Tuba City ga ik eraf en stop bij het bordje met Dino Tracks. Deze plek is nogal veel omschreven op internet. Zoek maar eens op 'dino tracks tuba city'. Hier in de buurt zijn vele Dinosaurus tracks gevonden maar ook comlete versies waar alleen de botten van over zijn. Ook is er een unieke track van een staartstuk waar nog vezels e.d. inzitten. Voor 10 dollar gaat een indiaanse guide mij persoonlijk rondleiden. Hij neemt een bottle water en laat stuk voor stuk de tracks zien door ze nat te maken en vertelt welke dier het is. Erg indrukwekkend! Zo krijg ik niet alleen tracks te zien van volwassen dinosauriers maar ook van baby dino's. Een complete bottenset laat hij zien en even verderop een half ingegraven dino egg die niet echt meer zal uitkomen. Erg bijzonder allemaal! Hij vertelt dat er in de mountains achter ons en aan de overkant nog vele tracks te vinden zijn. Ik neem genoegen met de 15 min. durende rondleiding en krijg nog tips over andere indianen bezienswaardigheden zoals Coalmine Canyon. Toevallig is dit mijn volgende stop. Ook had hij het over Blue Canyon die ik vorig jaar bezocht heb. Ik rij weer weg en bij Tuba City draai ik rechts de weg op naar het zuiden. Bij een bepaalde wegmarkering moet ik een gravel backroad inrijden en na 800 meter krijg ik de Coalmine Canyon te zien. Een ander indiaans wonder zeg maar. Ik rij de weg in en rij naar de picknick plaats op het randje. Erg indrukwekkend is deze Canyon!! Wat een mooie kleuren en hoeveelheid aan verschillende soorten pieken. Hier geldt ook weer dat de foto's niet tot uiting kunnen brengen wat je zelf werkelijk ziet! Supermooi!!!!Ik loop een flinke tijd rond om de canyon vanaf verschillende kanten te bekijken. Ik film en fotografeer weer heel veel. Er zit ook wat klimwerk bij als je alles wilt zien. Ik beperk mij tot het uitzicht gedeelte en daal niet af in de canyon. Als ik terug wil lopen naa de auto, staan er in de buurt wat beesten te grazen met horens. Ik neem maar een omweg om bij de auto te komen. Je weet maar nooit wat die beesten triggert achter je aan te gaan. Hierna volgt een lange autotocht die af en toe wat saai is. Ik stop wel even bij Kayenta voor een lunch en kijk even naar het Codetalker display bij de Burger King. Het exacte verhaal ken ik niet, heb het wel geweten maar in Wereldoorlog 2 schijnen de indianen een soort geheimtaal gemaakt te hebben om de duitsers te misleiden. Mijn volgende stop hierna wordt het Four Corners Monument. Hier komen 4 staten samen en precies op het snijpunt, hebben ze een monument gemaakt waarbij je dus als je erop gaat zitten, in 4 staten tegelijk bent. Arizona en Utah liggen links en New Mexico en Colorado liggen rechts...Leuk! Wat minder leuk is dat je 3 dollar per persoon moet betalen aan de indianen om zoiets te zien. Het gaat mij niet om die 3 dollar maar zo'n monument behoort toch niet de indianen toe maar het BLM? Ook de prijzen die ze vragen voor een hamburgertje (8 dollar) is schandalig hoog. Gelukkig heb ik net gegeten! Indianen zijn wel een beetje uitnemers vind ik. Je zal hier maar met een gezin van 6 mensen aankomen. Kost je gelijk 24 dollar voor een stop van 10 minuten. Je bent gewaarschuwd! Deze stop vind ik het niet waard! Inmiddels rij ik in New Mexico in het Navajo indianen gebied. Bij Tuba City zitten overigens de Hopi indianen. Het valt mij steeds weer op hoe armoedig de huizen in indianen gebied eruit zien. Een likje verf kost toch niet zoveel? Ik denk dat de indianen een 'andere' levensstijl hebben. Ze geven minder om comfort en luxe en houden vast aan hun geloof en levenswijze van hun stam. Als ik bij Farmington aankom, worden de gebouwen weer beter. Mijn hotel Comfort Inn is prima in orde. Eindelijk weer internet en gewoon een goede kamer. Vandaag heb ik mij voorgenomen bij een voor mij geheel nieuwe buffet restaurant te eten. Golden Corral Restaurant heet het. Het kost slechts 9,99 dollar (7,50 in euro) en je krijgt daarvoor een drie gangen menu all-you-can-eat en all-you-can-drink. Hier maken ze het vlees als je dat wilt klaar terwijl je wacht. Ik neem eerst een saladbar bord vol met gezonde lekkernijen en ga daarna naar de kok om een lekkere steak te bestellen die hij op de grill gooit. Een lekker dikke steak die volgens mij al voorgegaard was..haha Zo snel kan een steak nooit klaar zijn maar vooruit maar. De steakhouse fries en andere dingen maken het compleet en ik moet zeggen dat het een uitstekende buffet restaurant is!! Drinken wordt bijgevuld en neem een lekker ijsje toe. Deze keten zal ik vaker nemen! Bij Comfort inn ben ik bezig met de email bij te werken en het verslag van enkele dagen te uploaden. Dit is toch flink minder touristisch gebied waar ik nu ben. Morgen de laatste grote hike naar de Bisti Badlands!